Ο Κίμων, ένας καθηγητής των μαθηματικών που καταδικάστηκε επειδή έκανε σε μαθητές φροντιστηριακά μαθήματα, αποφυλακίζεται και συγκεντρώνει δίπλα του μια παρέα μικροαπατεώνων, που περιλαμβάνει έναν συνταξιούχο κομπάρσο (Όθων), έναν λογιστή (Αντώνης) κι έναν παρκαδόρο. Αποφασίζουν να στήσουν κομπίνες με μοναδικό όρο «όχι κομπίνες μεταξύ μας» και ξεκινούν τη δραστηριότητά τους, στήνοντας μια επιχείρηση πάρκινγκ. Ωστόσο, τα χρέη και οι υποχρεώσεις τους (ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, Τράπεζες κλπ) ξεπερνούν κατά πολύ τις όχι ευκαταφρόνητες εισπράξεις τους από μετοχές, κουπόνια και εισιτήρια ώστε τελικά βρίσκονται στα πρόθυρα της φυλακής. Γλυκόπικρη σάτιρα του παράλογου ελληνικού «κράτους» που η εισπρακτική του φιλοσοφία, ξεπερνά σε εφευρετικότητα και την πιο καλπάζουσα φαντασία και εξαναγκάζει ακόμα και τους απατεώνες να αποτύχουν στα σχέδιά τους, όχι εξαιτίας της αστυνομικής δράσης αλλά λόγω της αιώνιας «φορομπιχτικής « πολιτικής.